قاسمی: نه تقدیری از ما شد و نه جایزه‌ای دادند/ روزی به مدال المپیک می‌رسم

[ad_1]




تهران ایرنا نایب قهرمان آسیا درباره کسب مدال خود گفت: ما در یک ورزش المپیکی فعالیت می‌کنیم و با وجود تعداد مدال‌ها و رکوردشکنی‌های زیادی که در آسیا داشتیم، نه تقدیری از ما کردند و نه جایزه‌ای دادند. 

محمد قاسمی در گفت‌وگو با ایرنا، در خصوص روند حرفه‌ای خود در سال ۱۴۰۲ اظهار داشت: در مسابقات قهرمانی آسیا موفق شدم ۳ رکورد بزرگسالان و یک رکورد رده‌های سنی بزنم و یک مدال نقره آسیا کسب کردم. در تیرماه رکورد ۴۰۰ متر آزاد بزرگسالان را زدم که دستم شکست و دچار مصدومیت شدم که اگر این اتفاق نمی‌افتاد، قطعا می‌توانستم رکوردهای بیشتری بزنم و موفقیت‌های خودم را بیشتر کنم. تلاش می‌کنم امسال، سهمیه المپیک را نیز کسب کنم که کار خیلی سختی است اما از تلاش دست نمی‌کشم.

وی ادامه داد: بهترین رکوردهای خودم را مسابقات قهرمانی آسیا زدم که در برخی از ماده‌ها رکوردی که زدم، استاندارهای اروپا بود. از اول سال تا به حال هر روز تمرین داشتم و سختی زیادی کشیدم که به اینجا رسیدم. شاید اگر مصدوم نمی‌شدم، در هانگژو هم موفقیت کسب می‌کردم. بعد از پایان دوران نقاهت، کار ساده‌ای برای برگشت نداشتم زیرا از نظر روحی و جسمی دچار فشار بودم و این بازگشت را شاید هرکسی نمی‌توانست انجام دهد و به این رکوردهای آسیایی برسد.

ملی‌پوش شنای ایران با اشاره به هزینه‌های ورزش قهرمانی عنوان کرد: همه هزینه‌هایم توسط خانواده تامین شده است و بخشی از این هزینه ها را هم با قراردادهایی که در لیگ بستم پرداختم. ما در یک ورزش المپیکی فعالیت می‌کنیم و با وجود تعداد مدال‌ها و رکوردشکنی‌های زیادی که در آسیا داشتیم، نه تقدیری از ما کردند و نه جایزه‌ای دادند.

وی افزود: ما قرچک زندگی می‌کنیم و برای تمرین باید هر روز مسافت طولانی را طی کنم تا به استخر آزادی بیایم و تمرین داشته باشم که تقریبا هر رفت و برگشت حدود ۶ ساعت زمان می‌برد.

قاسمی گفت: من برای هیچ پرچمی به جز ایران مسابقه نمی‌دهم ولی اگر برای تمرین و یا مسابقات لیگ باشد، حتما قبول می‌کنم تا سطح حرفه‌ای خودم را بالا ببرم و عناوین و رکوردهای بیشتری را برای کشورم کسب کنم. همه سختی‌ها، مشکلات و هزینه‌ها را تحمل می‌کنم تا فقط زیر پرچم ایران باشم. دوست دارم روزی برسد که بتوانم در ژاپن که سطح بالایی به لحاظ امکانات دارد تمرین کنم تا پیشرفت کنم.

وی با تاکید بر اهداف خود خاطرنشان کرد: بزرگ‌ترین آرزوی من کسب مدال در المپیک است که قطعا شدنی است و یک روزی به آن می‌رسم. من الان ۱۶ سال دارم و نایب قهرمان آسیا شدم؛ پس فکر می‌کنم در آینده بتوانم به المپیک ورود کنم و کسب عنوان داشته باشم. من تا رکورد ورودی جهانی ۴۰۰ متر آزاد که تخصصم است، نزدیک به ۶ ثانیه فاصله دارم که قطعا می‌شود به آن رسید.

لینک منبع خبر

[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *