شرح دعای سحر|تبیین مفهوم غلبه خداوند بر موجودات

[ad_1]




امام خمینی (ره) معتقد بود: شاید منظور از «عزّت» در این بخش از دعا (اللهم إنی أسئلک مِن عزتک بأعزها…)‎ صفاتی باشد که قوت و غلبه‌ای در آن‌ها وجود دارد؛ مانند قهّار و مالک.

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، «دعای سحر» یکی از دعاهای عظیم‌الشأنی است که از امام رضا علیه‌السلام روایت شده و آن حضرت فرموده است: این دعا، دعایی است که امام باقر علیه‌السلام در سحرهای ماه رمضان می‌خواند.

در عین حال یکی از آثار فاخر و ارزشمند امام خمینی (ره) «شرح دعای سحر» است؛ اثری که امام خمینی (ره) آن را در حدود 27 سالگی خود تألیف کرده و نشان از دانش و عرفان والای ایشان از دوران جوانی دارد.

خبرگزاری تسنیم به منظور آشنایی بیشتر مخاطبان با مفاهیم و مضامین والای دعای سحر که خواندن آن در سحرهای ماه رمضان توصیه شده، به بررسی بخش‌ها و نکاتی از امام خمینی (ره) درباره این دعای ارزشمند و والا پرداخته است.

نکات مهم در فراز نهم از این دعای شریف را می‌خوانیم:

اللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ مِنْ عِزَّتِكَ بِأَعَزِّها وَكُلُّ عِزَّتِكَ عَزِیزَةٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِعِزَّتِكَ كُلِّها

بارالها، از تو درخواست می‌کنم به عزیزترین عزتت حال آن که همه عزت تو عزیز است. پروردگارا، به همه عزتت از تو درخواست می‌کنم.

  • عزیز سه معنا دارد: غالب، قوی و فردی که معادلی ندارد.
  • خداوند متعال عزیز به معنای «غالب» است، زیرا او بر همه چیز غالب و قاهر است و سلسله وجود مسخر امر اوست: «ما من دابّة الّا هو آخذ بناصیتها؛ زمام اختیار هر جنبده‌ای به دست مشیت اوست.» (سوره هود، آیه 56) همه موجودات بدون کمترین سرپیچی‌ای مقهور قهاریت او و بدون هیچ طغیانی خوار و ذلیل قدرت اویند. سلطنت مطلق و مالکیت تامّ و غلبه بر عالم خلق و امر از آن خداست و حرکت هر جانداری در تسخیر اوست و فعل هر فاعلی به امر و تدبیر او انجام می‌گیرد.

 

  • اما خداوند متعال به معنای «قوی» نیز عزیز است، زیرا واجب الوجود از حیث قوّت، به طور نامتناهی، فوق نامنتاهی است و در دایره وجود، به جز او، هیچ قوی‌ای وجود ندارد و قوت هر موجود قدرتمندی در ظل قوت او و از درجات قدرت اوست.
  • خداوند متعال عزیز به معنای «فردی که معادلی ندارد» نیز هست، زیرا صرف محض دومی نمی‌پذیرد و تکرار نمی‌شود و هر چه را که دومین او فرض کنی، در واقع خود اوست.
  • شاید منظور از «عزت» در این بخش از دعا (اللهم إنی أسئلک مِن عزتک بأعزها…)‎ صفاتی باشد که قوت و غلبه‌ای در آن‌ها وجود دارد؛ مانند قّهار و مالک و واحد و احد و معید و… آنگاه باعزت‌ترین این صفات، صفتی است که ظهور غلبه و قهر در آن تمام‌تر باشد، مانند «واحد قهار» در این فرموده حق: «لمن الملک الیوم لله الواحد القهّار» یا «مالک» بنا بر این فرموده خداوند: «مالک یوم الدین».

انتهای پیام/

لینک منبع خبر

[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *